مهندسی سیستم

مهندسي سيستم فعاليتي براي تعيين مشخصات، پياده سازي، اعتبارسنجي، مستقر کردن و نگهداري کل سيستم است. مهندسين سيستم فقط با نرم افزار سر و کار ندارند، بلکه با نرم افزار، سخت افزار و نعامل سيستم با کربران و محيط آن سر و کار دارند. بايد راجع به خدماتي که سيستم ارائه مي کند، محدوديتهايي که سيستم با توجه به آنها بايد ساخته و بکار گرفته شود، و تعامل سيستم با محيط آن فکر کنند. مهندسين نرم افزار بايد مهندسي سيستم را درک کنند، زيرا مسائل مربوط به مهندسي نرم افزار، اغلب به تصميمات مهندسي سيستم مربوط مي شود.

سيستم را به روش هاي گوناگوني تعريف نموده اند ولي يکي از تعاريف ساده و کامل آن به اين صورت است : “سيستم مجموعه اي هدف مند از مولفه هاي مرتبط به هم است که با هم کار مي کنند تا هدفي را برآورده نمايند.”

دانلود مقاله در قالب PDF | بخش مقالات وبلاگ

اين تعريف کلي دامنه وسيعي از سيستم ها را در بر مي گيرد. به عنوان مثال، سيستم ساده اي مثل يک قلم ممکن است سه يا چهار مولفه ي سخت افزاري باشد. بالعکس، سيستم کنترل ترافيک هوايي از هزاران مولفه سخت افزاري و نرم افزاري تشکيل شده است و کاربراني را شامل مي شود که بر اساس اطلاعات سيستم، تصميماتي را اتخاذ مي کنند. يکي از خواص سيستم ها اين است که ويژگي ها و رفتارهاي مولفه هاي سيستم طوري با هم ترکيب مي شوند که تفکيک نا پذيرند. عملکرد موفق هر مولفه سيستم، به عملکرد ساير مولفه ها بستگي دارد. لذا، نرم افزار وقتي مي تواند عمل کند که پردازنده عمل کند. پردازنده وقتي مي تواند محاسبات را انجام دهد که سيستم نرم افزاري تعريف کننده ي محاسبات، با موفقيت نصب شده باشد.

سيستم ها معمولاً سلسله مراتبي اند، به طوري که سيستم هاي ديگر را در بر مي گيرند. به عنوان مثال، سيستم کنترل پليس ممکن است حاوي سيستم اطلاعات جغرافيايي باشد تا جزئيات محل حادثه را مشخص کند. اين سيستم ها را زير سيستم مي نامند. ويژگي زير سيستم اين است که مي توانند به صورت يک سيستم مستقل عمل کنند. بنابراين، يک سيستم اطلاعات جغرافيايي مي تواند در سيستم هاي مختلفي به کار گرفته شود. رفتارش در يک سيستم، به روابط آن به ساير زير سيستم ها بستگي دارد.

روابط پیچیده ی بین مولفه های موجود در سیستم به معنای این است که سیستم فقط مجموع مولفه هایش نیست. ویژگی هایی دارد که به عنوان ویژگی های سیستم کلی مطرح اند. این ویژگی های جدید نمی تواند به هر بخش خاصی از سیستم اعمال شود. این صفات فقط وقتی مطرح اند که سیستم به صورت یک کل در نظر گرفته می شود. بعضی از این ویژگی ها می تواند مستقیماً از ویژگی های زیر سیستم ها به دست آیند، اما اغلب آن ها ناشی از ترکیب مولفه هستند که با تحلیل انفرادی هر مولفه به دست نمی آیند. بعضی از این ویژگی های جدید عبارتند از :

• وزن کل سیستم : این ویژگی نمونه ای از ویژگی جدید است که می تواند از ویژگی های انفرادی مولفه ها محاسبه شود.
• قابلیت اعتماد سیستم : این ویژگی به قابلیت اعتماد مولفه های سیستم و روابط بین مولفه ها بستگی دراد.
• قابلیت به کارگیری سیستم : این ویژگی یک ویژگی پیچیده است که نه تنها به سخت افزار و نرم افزار بستگی دارد، بلکه به اپراتورهای سیستم و محیط به کار گیری نیز بستگی دارد.