نیازهای من به عنوان یک نیروی انسانی – بازی وبلاگی


کمبود نیروی انسانی با سواد و به روز در صنعت نرم افزار کشور چیزی نیست که بر کسی پوشیده باشد. اکثر شرکت های نرم افزاری از وضعیت نیروی انسانی گله مندند و سعی می کنند به هر طریقی نیروهای ارزشمند خود را نگه دارند. آن طرف قضیه هم این نیروهای انسانی هستند که از وضعیت شرکت ها گله دارند. پیدا کردن یک شرکت نرم افزاری درست حسابی هم این روزها سخت شده است. اگر شرکت های نرم افزاری ایران حرفه ای شروع به کار می کردند، حرفه ای ادامه می دادند، حرفه ای استخدام می کردند و با نیروی انسانی حرفه ای تعامل داشتند که وضعیت صنعت نرم افزار در ایران این نبود!

افشار محبی در یک مطلب انتظارات خودش را به عنوان یک نیروی انسانی برنامه نویس مشخص کرده و از چند وبلاگ نویس خواسته تا در این مورد بنویسند. هدف از این کار این است که نظرات مختلف برنامه نویسان به عنوان نیروهای انسانی شرکت های نرم افزاری بیان شود، شاید بهبودی در زمینه نیروی انسانی صنعت نرم افزار کشور حاصل شود. من پیشنهاد میکنم طرف دیگر قضیه یعنی کارفرماها و مدیران شرکت های نرم افزاری نیز خواسته های خودشان را از نیروهای انسانی مطرح کنند. همان کاری که آقای آواژ در وبلاگ خودشان انجام داده اند +

نیازهای من به عنوان یک برنامه نویس :

1) انتظارات از من شفاف باشد. من می خواهم بدانم کارفرما دقیقاً انتظار انجام چه کاری را از من دارد. اگر من به عنوان «برنامه نویس» استخدام شدم، نباید کاری جز کدنویسی داشته باشم. اگر قرار است تیمی کار شود، هر کس باید وظایف خودش را انجام بدهد. نه اینکه اکثر کارها را یک نفر انجام بدهد و در آخر کار به اسم تیم تمام شود!

2) اعتماد و صداقت متقابل. همانطور که من به کارفرما اعتماد میکنم و وقت و انرژی خودم را در شرکت او میگذرانم، دوست دارم کارفرما هم به من اعتماد داشته باشد. اگر من در کارم صادق باشم و از هیچ تلاشی برای پیشرفت شرکت دریغ نکنم، میخواهم کارفرما هم قدر این صداقت را بداند و با من رو راست باشد.

3) در بدو ورود به شرکت کاملاً در مورد خط مشی شرکت، پروژه های در دست اجرا، روش های تولید و پشتیبانی محصولات توجیه شوم. من چطور می توانم وارد پروسه توسعه پروژه ای شوم که هیچ مستنداتی ندارد و هیچ ایده ای از آن ندارم. متاسفانه اکثر شرکت ها این مورد مهم را رعایت نمی کنند. باید یک هفته اول برای فرد تازه وارد جلسات توجیحی در مورد تمام زوایای شرکت گذاشته شود، سپس او را با محصولات و روش های تولید و پشتیبانی آشنا کنند. نکته مهمی که باید در اینجا در نظر گرفته شود رفتار دیگر کارکنان با فرد تازه وارد است. باید کارکنان طوری توجیه شوند که به جای پرتاب کردن سنگ جلوی فرد تازه وارد به او کمک کنند تا با شرایط و پروژه های شرکت هر چه زودتر آشنایی پیدا کند.

4) بتوانم محیط کارم را سفارشی کنم. من برای برنامه نویسی نیاز به یک محیط آرام و دور از استرس دارم. اتاقی که در آن بازاریاب شرکت در حال زدن مخ مشتری است و منشی در حال چانه زدن، جای مناسبی برای من برنامه نویس نیست! من نیاز به میز و صندلی و مانیتور استاندارد و یک کامیپوتر مناسب دارم. من باید بتوانم در محیط کارم بر اساس سلیقه ام تغییر ایجاد کنم. قبلاً یک مطلب کامل در این مورد نوشتم که می توانید اینجا مطالعه کنید.

5) کارفرما برای وقت من ارزش قائل باشد. زمان روزانه کار کردن در شرکت باید مشخص باشد. منظورم ساعت شروع و پایان کار نیست. من باید بدانم قرار است دقیقاً روزی چند ساعت برای کارفرما کار کنم. اگر بیشتر از وقت مشخص کاری انجام داده شود باید اضافه کاری محسوب شود. این در اکثر شغل ها بدیهی است، اما اکثراً در شرکت های نرم افزاری رعایت نمی شود.

5+1) کارفرما به آموزش مداوم کارکنان و استفادده از تکنولوژی های جدید علاقه مند باشد. دنیای نرم افزار و برنامه نویسی هر روز تغییر می کند و افرادی که می خواهند در این زمینه کار کنند باید همیشه در حال یادگیری باشند و دانش خود را به روز کنند. من برای بالا بردن دانش و مهارتم نیاز به یادگیری و آموزش مداوم دارم. شرایط یک آموزش منظم را باید کارفرما برای کارکنانش فراهم کند. این موضوع همانقدر که برای کارکنان مطلوب است، برای کارفرما نیز سود زیادی دارد. بعضی از شرکت ها از بکارگیری تکنولوژی های جدید هراس دارند. من نمیخواهم برای شرکتی کار کنم که از تکنولوژی های 5 سال پیش برای توسعه محصولاتش استفاده می کند.

farasun.wordpress.com

در آخر از تمام برنامه نویسانی که وبلاگ دارند و به این موضوع علاقه مند هستند دعوت میکنم تا نیازهای خودشان را به عنوان یک نیروی انسانی در قالب بازی وبلاگی بیان کنند.

پ.ن : بازی های وبلاگی در وبلاگ های تخصصی کمتر مورد توجه قرار میگیره، در صورتی که نتایج بسیار خوبی داره. از آقای محبی بخاطر ایده خوبشان ممنونم و امیدوارم از این دست مطالب در وبلاگ های تخصصی بیشتر ببینیم.

Advertisements