یادگیری Castle ActiveRecord با مثال – قسمت هفتم

قسمت اول | قسمت دوم | قسمت سوم | قسمت چهارم | قسمت پنجم | قسمت ششم

نکته : اگر از گوگل ریدر یا هر فیدخوان دیگری استفاده می کنید و کدها را به درستی مشاهده نمی کنید، لطفاً مطلب اصلی را در وبلاگ بخوانید.

یکی از مزیت های مهم استفاده از NHibernate که بسیاری از شرکت ها و توسعه دهندگان فقط به همین دلیل از آن در پروژه ها استفاده می کنند، پشتیبانی از پایگاه داده های محبوبی مثل Oracle, SQL Server, MySQL, Firebird و SQLite است. در این قسمت یاد خواهیم گرفت که چطور Castle ActiveRecord را برای کار با پایگاه داده های مختلف تنظیم کنیم.

اگر خاطرتان باشد در برنامه ویندوزی مثالی که نوشتیم تنظیمات CAR را در فایل App.config ذخیره کردیم (در برنامه های وب در فایل Web.config). این فایل را باز کنید و برای دیتابیس های مختلف به صورت زیر تغییر دهید :

SQL Server

<activerecord>
 <config>
 <add key="connection.driver_class"
 value="NHibernate.Driver.SqlClientDriver"/>
 <add key="dialect"
 value="NHibernate.Dialect.MsSql2008Dialect"/>
 <add key="connection.provider"
 value="NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider"/>
 <add key="connection.connection_string"
 value="Data Source=.\SQLEXPRESS;Initial Catalog=MyBookStore;Integrated Security=True;Pooling=False"/>
 <add key="proxyfactory.factory_class"
 value="NHibernate.ByteCode.Castle.ProxyFactoryFactory, NHibernate.ByteCode.Castle"/>
 </config>
</activerecord>

Oracle

<activerecord>
 <config>
 <add key="connection.driver_class"
 value="NHibernate.Driver.OracleClientDriver" />
 <add key="dialect"
 value="NHibernate.Dialect.Oracle10gDialect" />
 <add key="connection.provider"
 value="NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider" />
 <add key="connection.connection_string"
 value="Data Source=./Oracle;User ID=MyBookStore;Password=MyBookStore;Unicode=true" />
 </config>
</activerecord>

MySQL

<activerecord>
 <config>
 <add
 key="connection.driver_class"
 value="NHibernate.Driver.MySqlDataDriver" />
 <add
 key="dialect"
 value="NHibernate.Dialect.MySQLDialect" />
 <add
 key="connection.provider"
 value="NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider" />
 <add
 key="connection.connection_string"
 value="Database=MyBookStore;Data Source=localhost;User Id=root;Password=" />
 </config>
</activerecord>

Firebird

<activerecord>
 <config>
 <add
 key="connection.driver_class"
 value="NHibernate.Driver.FirebirdDriver" />
 <add
 key="dialect"
 value="NHibernate.Dialect.FirebirdDialect" />
 <add
 key="connection.provider"
 value="NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider" />
 <add
 key="connection.connection_string"
 value="Server=localhost;Database=MyBookStore.fdb;User=;password=;ServerType=1;Pooling=false" />
 <add
 key="query.substitutions"
 value="true 1, false 0" />
 </config>
</activerecord>

PostgreSQL

<activerecord>
 <config>
 <add
 key="connection.driver_class"
 value="NHibernate.Driver.NpgsqlDriver" />
 <add
 key="dialect"
 value="NHibernate.Dialect.PostgreSQLDialect" />
 <add
 key="connection.provider"
 value="NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider" />
 <add
 key="connection.connection_string"
 value="Server=localhost;initial catalog=MyBookStore;User ID=;Password=;" />
 </config>
</activerecord>

SQLite

<activerecord>
 <config>
 <add key="connection.driver_class"
 value="NHibernate.Driver.SQLite20Driver"/>
 <add key="dialect"
 value="NHibernate.Dialect.SQLiteDialect"/>
 <add key="connection.provider"
 value="MyBookStore.Model.SQLite.SQLiteConnectionProvider, MyBookStore.Model"/>
 <add key="connection.connection_string"
 value="Data Source=Data.db"/>
 <add key="proxyfactory.factory_class"
 value="NHibernate.ByteCode.Castle.ProxyFactoryFactory, NHibernate.ByteCode.Castle"/>
 </config>
 </activerecord>

اگر به کدهای بالا توجه کنید متوجه خواهید شد که Connection Provider مربوط به تنظیمات SQLite با بقیه فرق دارد. این تفاوت به این علت است که NHibernate در نسخه 2 از System.Data.SQLite به صورت توکار پشتیبانی نمی کند. برای اینکه این پشتیبانی را خودمان اضافه کنیم یک کلاس جدید به پروژه Model برنامه مثال اضافه می کنیم که کدهای آن را در زیر مشاهده می کنید :

public class SQLiteConnectionProvider : NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider
 {
 private static System.Data.IDbConnection m_Connection;

 public override System.Data.IDbConnection GetConnection()
 {
 if (m_Connection == null)
 m_Connection = base.GetConnection();
 return m_Connection;
 }

 public override void CloseConnection(System.Data.IDbConnection conn)
 {
 //Do nothing
 }
 }

همانطور که مشاهده می کنید انتخاب دیتابیس برای ذخیره داده ها هنگامی که از NHibernate استفاده می کنید کار آسانی است. پروژه مثال این مطالب با SQL Server، Oracle و SQLite با موفقیت آزمایش شده است. مستقل شدن از دیتابیس برای ذخیره داده های یک برنامه، ویژگی بسیار کارآمدی است که با استفاده از Castle ActiveRecord آسان و قابل دسترس است.

این مطلب آخرین قسمت سری آموزشی Castle ActiveRecord به همراه مثال بود اما باز هم در مورد آن در این وبلاگ مطلب خواهیم داشت. اگر خواننده این سری مطالب بودید، لطفاً نظر کلی خودتان را در قسمت نظرات همین پست با من در میان بگذارید.

پ.ن : برای دانلود پروژه مثال این سری مطالب باید چند روز صبر کنید تا کامل شود.

یادگیری Castle ActiveRecord با مثال – قسمت ششم

قسمت اول | قسمت دوم | قسمت سوم | قسمت چهارم | قسمت پنجم

نکته : اگر از گوگل ریدر یا هر فیدخوان دیگری استفاده می کنید و کدها را به درستی مشاهده نمی کنید، لطفاً مطلب اصلی را در وبلاگ بخوانید.

مشکل Select N+1 در ORMها

استفاده از یک ORM می تواند توسعه یک پروژه را بسیار سریع و آسان کند اما آگاهی نداشتن از برخی مسائل در مورد ORMها ممکن است باعث پایین آمدن شدید کارایی اپلیکیشن شما شود. یکی از مهم ترین و جدی ترین مشکلاتی که می تواند به شدت کارایی اپلیکیشن شما را پایین بیاورد، مشکل Select N+1 است. برای درک این مشکل بهتر است نمونه ای در مورد پروژه مثال کتاب فروشی ذکر شود. فرض کنید از Lazy Loading در سطح کلاس های این پروژه استفاده نمی کردیم، به نظر شما با اجرای یک خط کد زیر چه اتفاقی می افتد؟

Book[] books = Book.FindAll();

شاید منظورمان از نوشتن کد بالا این بوده که تمام کتاب ها را از دیتابیس بخوانیم، اما با این کار در واقع کل جدول های دیتابیس مان را خواهیم خواند! اجرای این خط باعث می شود تا برای هر کتاب، اطلاعات موضوعات، نویسنده، انتشارات، سفارشات و مشتریان هم از دیتابیس خوانده شوند. به این مشکل در ORMها، Select N+1 گفته می شود که خوشبختانه در Caslte ActiveRecord با تعریف رابطه ها به صورت Lazy قابل حل است.
در پروژه مثالی که مورد بررسی قرار گرفت تمام کلاس ها و تمام رابطه ها به صورت Lazy تعریف شده اند. برای تعریف یک کلاس به صورت Lazy کافیست تا صفت [ActiveRecord(Lazy=true)] را به آن اضافه کنید. با این کار شما باید تمام پراپرتی های کلاس را به صورت virtual تعریف کنید تا NHibernate بتواند در زمان اجرا، متد ها و پراپرتی های کلاس شما را override کند و فقط داده هایی را برای شما بارگذاری کند که واقعاً به آن ها نیاز دارید. فقط به این نکته توجه داشته باشید که Lazy Loading فقط زمانی ممکن است که یک Session در حافظه وجود داشته باشد، در غیر این صورت با یک استثنای NHibernate Lazy Initialization failure مواجه خواهید شد. برای اینکه با این استثنا مواجه نشوید می توانید در صورت نیاز از SessionScope در CAR استفاده کنید.

using (new SessionScope())
 {
 Category category = Category.Find(SelectedCategoryId);
 Books = Book.GetByCategory(category);
 }

Lazy Loading در سطح رابطه ها

فعال کردن Lazy Loading برای رابطه های یک موجودیت روی کارایی برنامه تاثیر بسیار زیادی دارد. Lazy مربوط به تمام رابطه ها به صورت پیش فرض برابر false است. برای رابطه های HasMany و HasAndBelongsToMany باید Lazy را برابر true و برای رابطه های BelongsTo صفت Lazy را برابر FetchWhen.OnInvoke قرار دهید. در این مورد نیز شما باید تمام پراپرتی ها و رابطه ها را به صورت virtual تعریف کنید. زمانی که یک رابطه مجموعه ای را به صورت Lazy تعریف می کنید، NHibernate تنها زمانی آیتم های آن را لود خواهد کرد که برنامه شما به یکی از اعضای آن دسترسی پیدا کند. در مورد رابطه های Lazy نیز حتماً باید یک SessionScope وجود داشته باشد تا NHibernate بتواند داده ها را فقط هر موقع نیاز بود برای شما لود کند.

لاگ کردن کدهای SQL تولید شده توسط NHibernate

برای اینکه بفهمیم Castle ActiveRecord چطور با دیتابیس حرف می زند و چه کارهایی در پشت پرده انجام می دهد تا ما از وجود دیتابیس بی خبر باشیم، می توانیم با استفاده از کامپوننت Log4net کوئری های SQL که توسط NHibernate ایجاد می شوند را به صورت فایل های log ذخیره و در صورت نیاز مشاهده کنیم. برای این کار شما باید به اسمبلی log4net.dll (که معمولاً همراه CAR هم وجود دارد) در پروژه خود ارجاع دهید. در مورد پروژه مثال ما که تحت ویندوز است، باید فایل App.config را به صورت زیر تغییر دهیم (در صورتی که از دات نت فریم ورک 4.0 استفاده می کنید) :

<?xml version="1.0"?>
<configuration>
 <configSections>
 <section name="activerecord"
 type="Castle.ActiveRecord.Framework.Config.ActiveRecordSectionHandler,
 Castle.ActiveRecord"/>
 <section name="log4net"
 type="log4net.Config.Log4NetConfigurationSectionHandler,
 log4net" />
 </configSections>
 <startup useLegacyV2RuntimeActivationPolicy="true">
 <supportedRuntime version="v4.0" />
 </startup>
 <activerecord>
 <config>
 <add key="connection.driver_class" value="NHibernate.Driver.SqlClientDriver"/>
 <add key="dialect" value="NHibernate.Dialect.MsSql2008Dialect"/>
 <add key="connection.provider" value="NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider"/>
 <add key="connection.connection_string" value="Data Source=.\SQLEXPRESS;Initial Catalog=MyBookStore;Integrated Security=True;Pooling=False"/>
 <add key="proxyfactory.factory_class" value="NHibernate.ByteCode.Castle.ProxyFactoryFactory, NHibernate.ByteCode.Castle"/>
 </config>-->
 </activerecord>
 <startup><supportedRuntime version="v4.0" sku=".NETFramework,Version=v4.0"/></startup>

 <log4net>
 <appender name="trace" type="log4net.Appender.TraceAppender, log4net">
 <layout type="log4net.Layout.PatternLayout,log4net">
 <param name="ConversionPattern" value="%d [%t] %-5p %c [%x] &amp;lt;%P{user}&amp;gt; - %m%n" />
 </layout>
 </appender>
 <appender name="console" type="log4net.Appender.ConsoleAppender, log4net">
 <layout type="log4net.Layout.PatternLayout,log4net">
 <param name="ConversionPattern" value="%d [%t] %-5p %c [%x] &amp;lt;%P{user}&amp;gt; - %m%n" />
 </layout>
 </appender>
 <appender name="rollingFile" type="log4net.Appender.RollingFileAppender,log4net" >
 <param name="File" value="log.txt" />
 <param name="AppendToFile" value="true" />
 <param name="RollingStyle" value="Date" />
 <param name="DatePattern" value="yyyy.MM.dd" />
 <param name="StaticLogFileName" value="true" />
 <layout type="log4net.Layout.PatternLayout,log4net">
 <param name="ConversionPattern" value="%d [%t] %-5p %c [%x] &amp;lt;%X{auth}&amp;gt; - %m%n" />
 </layout>
 </appender>
 <root>
 <priority value="ALL" />
 <appender-ref ref="rollingFile" />
 </root>
 </log4net>
</configuration>

هنگامی که show_sql را در تنظیمات CAR تغییر می دهیم، در واقع به NHibernate می فهمانیم که قصد مشاهده کدهای SQL تولیدی اش را داریم. برای اینکه log4net را برای انجام وظیفه اش آماده کنیم باید یک خط کد به فایل Program.cs پروژه خود اضافه کنیم. این خط کد را قبل از اجرای فرم اصلی برنامه در فایل Program.cs اضافه کنید :

log4net.Config.XmlConfigurator.Configure();

با انجام این تغییرات از این به بعد با هر بار اجرای برنامه یک فایل log.txt در کنار فایل اجرایی پروژه ایجاد خواهد شد که در آن تمام مسائل پشت پرده CAR و NHibernate ثبت خواهد شد. این فایل برای عیب یابی و مشاهده کوئری های اجرا شده توسط NHibernate بر روی دیتابیس کاربرد خواهد داشت. در واقع این فایل تمام اطلاعاتی را که برای Debug کردن یک پروژه مبتنی بر NHibernate نیاز است را در خود ذخیره می کند.

ایجاد فایل های نگاشت NHibernate از روی کلاس های CAR

هر چند Castle ActiveRecord شما را از فایل های کانفیگ XML معمول NHibernate بی نیاز می کند، اما اگر می خواهید بدانید که CAR چطور عملیات Mapping را برای شما انجام می دهد، می توانید از آن بخواهید تا فایل های Mapping را برای شما تولید کند. برای این کار باید حالت isDebug مربوط به CAR را در فایل کانفیگ خود برابر true قرار دهید تا CAR مجبور شود فایل های نگاشت NHibernate را در کنار پروژه شما تولید کند. در این صورت باید به قسمت تنظمیات Castle ActiveRecord در فایل App.config پروژه مثال خود صفت isDebug=»true» را اضافه کنید. پس از اجرای برنامه خواهید دید که فایل های Mapping توسط NHibernate در کنار پروژه شما به ازای هر کلاس ایجاد خواهد شد. این فایل ها برای مشاهده جزئیات نگاشت، پیدا کردن و رفع یک مشکل و یا حتی گزارش یک باگ به تیم NHibernate کاربرد دارد.

farasun.wordpress.com

این مطلب ادامه دارد…

برای اینکه مطالب بعدی را از دست ندهید، مشترک فید فراسان شوید!

یادگیری Castle ActiveRecord با مثال – قسمت چهارم

قسمت اول | قسمت دوم | قسمت سوم

نکته : اگر از گوگل ریدر یا هر فیدخوان دیگری استفاده می کنید و کدها را به درستی مشاهده نمی کنید، لطفاً مطلب اصلی را در وبلاگ بخوانید.

از آنجا که در حال حاضر انجام آزمایش های واحد یا Unit Testing نقش مهمی را در توسعه یک نرم افزار ایفا می کند، در این قسمت می خواهیم نحوه نوشتن آزمایش واحد برای لایه دسترسی به داده هایی که با Castle ActiveRecord توسعه داده شده است را مورد بررسی قرار دهیم. برای این کار از فریم ورک اوپن سورس NUnit استفاده خواهیم کرد. قبل از هر کاری کتابخانه NUnit را از اینجا دریافت کنید. خواهید دید که انجام تست های واحد بر روی کلاس های Castle ActiveRecord به راحتی امکان پذیر است.

برای اینکه مطمئن شویم مدل برنامه مثال ما درست کار می کند، از تست واحد استفاده می کنیم. شاید بهتر بود قبل از نوشتن پست های قبلی، ابتدا تست واحد را می نوشتم اما به نظرم اینطوری توضیح دادن کدها مشکل تر بود. دست بکار شوید و یک پروژه جدید به نام MyBookStore.Test به Solution خود اضافه کنید و به فایل های Castle.ActiveRecord ، NHibernate.dll ، NUnit.Framework.dll و MyBookStore.Model.dll ارجاع دهید.

اگر خاطرتان باشد اولین کاری که پس از مشخص شدن مدل برنامه کردیم، راه اندازی اولیه CAR در هنگام اجرای برنامه بود. کلاس ActiveRecordStarter برای این مورد کاربرد دارد. در برنامه اصلی تنظیمات ActiveRecord را از فایل App.config خواندیم اما در اینجا می خواهیم از یک فایل جداگانه تنظمیات را بخوانیم چون قرار است تست واحد با استفاده از NUnit Test Runner اجرا شود. یک کلاس جدید به نام TestCase به این پروژه اضافه کنید و کدهای زیر را در آن بنویسید :

using System;
using System.Collections.Generic;
using NUnit.Framework;
using Castle.ActiveRecord;
using Castle.ActiveRecord.Framework;
using Castle.ActiveRecord.Framework.Config;
using MyBookStore.Model;

namespace MyBookStore.Test
{
[TestFixture]
 public class TestCase
 {

 [TestFixtureSetUp]
 public virtual void FixtureSetup()
 {
 IConfigurationSource configSource =
 new XmlConfigurationSource("ActiveRecordConfig.xml");
 ActiveRecordStarter.Initialize(typeof(Book).Assembly,configSource);
 }

 [SetUp]
 public virtual void OneTimeSetup()
 {
 ActiveRecordStarter.DropSchema();
 ActiveRecordStarter.CreateSchema();
 }

 [Test]
 public void InsertMyBook()
 {
 using (new SessionScope())
 {
 Book book = new Book()
 {
 Title = "Learn Castle ActiveRecord",
 BuyPrice = 1000,
 SalePrice = 2000
 };
 Category category = new Category() { Title = "ORM" };
 category.Create();
 Author author = new Author() { Title = "Iman Nemati" };
 author.Create();
 Publisher publisher = new Publisher() { Title = "Farasun" };
 publisher.Create();
 book.Categories = new List<Category>();
 book.Categories.Add(category);
 book.Author = author;
 book.Publisher = publisher;
 book.Create();
 Book[] books = Book.FindAll();
 Assert.AreEqual(1, books.Length);
 Assert.AreEqual("Iman Nemati", books[0].Author.Title);
 }
 }
 }
}
}

پروژه را کامپایل کنید تا اسمبلی MyBookStore.Test ساخته شود. حالا یک فایل XML به نام ActiveRecordConfig.xml با محتویات زیر به پروژه خود اضافه کنید :

<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<activerecord>
<config>
<add key="connection.driver_class"
value="NHibernate.Driver.SqlClientDriver"/>
<add key="dialect"
value="NHibernate.Dialect.MsSql2008Dialect"/>
<add key="connection.provider"
value="NHibernate.Connection.DriverConnectionProvider"/>
<add key="connection.connection_string"
value="Data Source=.\SQLEXPRESS;Initial Catalog=MyBookStoreTest;Integrated Security=True;Pooling=False"/>
<add key="proxyfactory.factory_class" value="NHibernate.ByteCode.Castle.ProxyFactoryFactory, NHibernate.ByteCode.Castle"/>
</config>
</activerecord>

بر روی این فایل کلیک راست کنید و گزینه Properties را کلیک کنید و خاصیت  Copy to Output Directory را برابر Copy always قرار دهید. برای انجام تست واحد نیاز به یک دیتابیس جدا از دیتابیس اصلی داریم. برای این کار در Server Explorer دیتابیس جدیدی به نام MyBookStoreTest بسازید و اگر نیاز است تغییراتی در فایل Config بالا اعمال کنید تا مشکلی پیش نیاید. بعد از اتمام این کار، NUnit Test Runner را اجرا کنید. این فایل معمولاً در مسیر کتابخانه ای که دانلود کرده اید قرار دارد. پس از اجرای این برنامه، از منوی File گزینه Open Project را برگزینید و فایل اسمبلی MyBookStore.Test.dll در مسیر bin\Debug پروژه خود را انتخاب کنید. پس از این کار باید متدهای تست برنامه خود را مشاهده کنید. در اینجا ما فقط یک تست واحد نوشتیم که یک موجودیت Book را با خاصیت ها و روابط مشخص شده در دیتابیس ایجاد می کند و سپس چک می کند که آیا این موجودیت با موفقیت به دیتابیس اضافه شده است یا نه و بعد از آن نام نویسنده را با رشته مورد انتظار ما مقایسه می کند تا از صحت اطلاعات درج شده اطمینان پیدا کنیم. اگر تمام کارها را به درستی انجام داده باشید با کلیک روی دکمه Run، تست واحد شما با موفقیت Pass خواهد شد.

این تست چطور کار می کند؟

اگر با انجام تست واحد آشنایی دارید می توانید این بخش را نخوانید. کلاس TestCase با خاصیت TestFixture همراه شده که این مشخص می کند این کلاس دارای متدهایی برای تست است. متد FixtureSetup همانطور که از نامش مشخص است و با توجه به خاصیت TestFixtureSetup که برای آن تعریف شده، وظیفه مقداردهی های اولیه برای متدهای تست کلاس را بر عهده دارد و فقط یکبار در طول تست اجرا می شود. متد OneTimeSetup نیز که با خاصیت SetUp مشخص شده فقط یکبار برای تمام تست ها اجرا خواهد شد. متد InsertMyBook که با خاصیت Test مشخص شده، متدی است که Fail یا Pass شدن آن برای ما مهم است. در این متد با استفاده از Assert می توان شرط های مختلفی را آزمایش کرد تا از صحت کارکرد متد مطمئن شد. شما می توانید غیر از این متد، متدهای دیگری نیز با مشخصه Test به این کلاس اضافه کنید و تست های واحد خود را برای متدهای مختلف بنویسید.

farasun.wordpress.com

این مطلب ادامه دارد…

برای اینکه مطالب بعدی را از دست ندهید، مشترک فید فراسان شوید!