آیا برنامه دات نت شما روی لینوکس اجرا می شود!؟

همیشه برنامه نویسان جاوا خاصیت مستقل از پلت فرم بودن آن را یکی از مهمترین مزیت های جاوا بر دات نت می دانستند. حق هم داشتند، آن ها یکبار برنامه شان را می نوشتند و به کمک ماشین مجازی جاوا روی هر سیستم عاملی اجرایش می کردند. جاوا با شعار یک زبان، پلت فرم های محتلف به بازار اومد اما دات نت با شعار یک پلت فرم، زبان های مختلف قدم در این رقابت گذاشت. پلت فرم دات نت با گذشت 4 نسخه از آن، پلت فرم جدیدی محسوب نمی شود و مهمترین و جدی ترین رقیب جاوایی است که الان در دست شرکت اوراکل است.

mono-logoچندسال پیش زمزمه های پروژه ای به گوش رسید که مژده اجرای نرم افزارهای مبتنی بر دات نت را بر روی سیستم عامل های دیگر میداد. پروژه مونو یک فریم ورک دات نت cross-platform و اوپن سورس است که به شما اجازه می دهد که برنامه های مبتنی بر دات نت خود را که تا به حال فقط روی ویندوز اجرا می شده را روی سیستم عامل های مبتنی بر لینوکس و حتی سیستم عامل شرکت اپل اجرا کنید. آخرین نسخه پایدار مونو از C# 3.0، VB 8، ASP.NET 2.0, ADO.NET و Windows Forms 2.0 پشتیبانی می کند. در واقع اگر برنامه خودتان را با دات نت فریم ورک نسخه 2.0 نوشته باشید و از APIهای ویندوز نیز استفاده نکرده باشید، به راحتی می توانید آن را روی لینوکس یا مک اجرا کنید. برای دریافت آخرین نسخه مونو برای پلت فرم های مختلف به این صفحه از سایت رسمی مونو مراجعه کنید.

خب فکر میکنم جواب تیتر سئوالی این مطلب مشخص شده باشد. در وب سایت مونو، برنامه سودمند کوچکی معرفی شده که با اسکن کردن اسمبلی های پروژه تحت دات نت شما، گزارشی تولید می کند که مشخص کننده قسمت هایی از کدهای پروژه شماست که با فریم ورک مونو سازگاری ندارند. با استفاده از این گزارش به راحتی می توانید قسمت های ناسازگار را اصلاح کنید و خروجی پروژه را برای اجرا روی مونو آماده کنید. نام این برنامه سودمند Mono Migration Analyzer یا MoMA است و از اینجا قابل دریافت است.

moma

برای توسعه برنامه های مبتنی بر مونو یک محیط توسعه مجتمع به نام MonoDevelop هم تولید شده که هرچند در حد ویژوال استادیو نیست اما نصافاً محیط خوبی برای توسعه برنامه های مبتنی بر مونوست. MonoDevelop بر اساس IDE موفق و اوپن سورس SharpDevelop توسعه یافته است.

Advertisements

لینوکس فقط اوبونتو نیست!

اگر مطالب وبلاگستان فارسی را دنبال می کنید محال است که تا به حال نامی از لینوکس و به خصوص اوبونتو را نشنیده باشید. اگر می دانید لینوکس یعنی چه و اوبونتو چیست می توانید این پاراگرف را نخوانید. گنو/لینوکس جدا از فلسفه و تفکر آزادی که پشت آن است، سیستم عاملی است بر اساس هسته لینوکس که شامل ابزارهای GNU، برنامه نصاب، سیستم مدیریت بسته ها و بسیاری از نرم افزارهای مورد نیاز شما باشد. برخلاف سیستم عامل ویندوز مایکروسافت که توسط یک کمپانی تولید و پشتیبانی می شود، گنو/لینوکس را افراد متخصص مختلف و شرکت های بسیاری تولید، توزیع و پشتیبانی می کنند. به علت اینکه تمامی اجزای گنو/لینوکس آزاد و رایگان هستند، همه می توانند بر اساس نیاز خود یک نسخه سفارشی از آن تولید کنند. به همین خاطر توزیع های گنو/لینوکس از تنوع بسیار زیادی برخوردارند و قدرت انتخاب مناسبی به کاربران خود می دهند که در برخی مواقع این تنوع باعث سردرگمی کاربران در انتخاب توزیع مناسب می شود. از سال 1993 به بعد، افراد و شرکت های مختلفی توزیع های سفارشی شده خود را وارد بازار جهانی کرده اند که هم اکنون بیش از 350 توزیع فعال گنو/لینوکس موجود است.

یکی از توزیع های بسیار خوب و کاربردی از گنو/لینوکس به نام اوبونتو (Ubuntu) چند وقتی است چه در میان خارجی ها وچه در میان ایرانی ها محبوبیت خاصی پیدا کرده است. اما این محبوبیت در میان ایرانی ها مخصوصاً وبلاگ نویسان طوری فراگیر شده که باعث نادیده گرفتن و کم توجهی به توزیع های قدرتمند و معروف دیگر شده است. به نظرم باید در همه زمینه ها تعادل را برقرار کرد، اگر یک جستجوی کوچک در مورد اوبونتو و لینوکس در وبلاگستان فارسی داشته باشید متوجه منظور من خواهید شد. به نظرم این جو موجود در وبلاگستان افراد را به سمتی خواهد برد که نام لینوکس را مساوی با اوبونتو خواهند دانست و از توزیع های دیگر و فلسفه لینوکس غافل خواهند ماند. راه حل این قضیه هم این است که وقتی وبلاگ نویسی توزیع محبوب خود را تبلیغ و توصیه می کند، در کنارش توضیحی هر چند کوچک در مورد دو-سه توزیع محبوب دیگر هم بدهد تا خواننده با اطلاعات بیشتری تصمیم به مهاجرت به لینوکس یا انتخاب توزیع مناسب خود بکند.

در این نوشته به هیچ وجه قصد خراب کردن اوبونتو یا ایراد گرفتن به وبلاگ نویسانی که به تبلیغ آن می پردازند ندارم. من حدود سه-چهار سال است که کاربر لینوکس هستم و با توزیع های OpenSUSE، Debian, Fedora, Parsix, Knoppix و Ubuntu آشنایی دارم و از آن ها به عنوان سیستم عامل بر روی کامپیوتر شخصی استفاده کرده ام. البته به خاطر کار و رشته تحصیلیم نمی توانم سیستم عامل ویندوز را کاملاً کنار بگذارم. این توضیحات را از این جهت دادم که فکر نکنید این مطلب را کسی نوشته که ذره ای با لینوکس و توزیع های آن آشنا نیست.

Ubuntu

در سال 2004 توزیعی که تا قبل از آن سال اسم و رسمی نداشت به یکباره به یکی از محبوب ترین و معروف ترین توزیع های گنو/لینوکس تبدیل شد. اوبونتو بر اساس دبیان توسعه داده شده و شامل ویژگی هایی است که کار کردن با لینوکس را برای کاربران مبتدی و تازه کار آسان تر می کند. ویژگی هایی همچون پشتیبانی قوی، آپدیت های فراوان، نصب آسان، پکیج های نرم افزاری بسیار، مستندات کامل و رابط کاربری مناسب، اوبونتو را به کاربر پسندترین توزیع گنو/لینوکس برای کاربردهای دسکتاپ و شخصی تبدیل نموده است. اوبونتو برای استفاده های عمومی بوجود آمده است و توسعه آن به سرعت پیش می رود و هر نسخه از نسخه قبلی، کارآمدتر و قدرتمند تر می شود. درکل اوبونتو در دنیای سیستم عامل های دسکتاپ آینده ی خوبی در پیش خواهد داشت. یکی از مهمترین ویژگی های این توزیع، وجود تعداد کاربران بسیار زیاد و اجتماع های کاربری مناسب است. برای فارسی زبانان هم به لطف دوستان اجتماع کاربری مناسبی در این آدرس وجود دارد.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

Fedora

یکی از معروف ترین نسخه های گنو/لینوکس است که توسط یکی از بزرگترین شرکت های دنیای لینوکس یعنی RedHat پشتیبانی می شود. این توزیع بسیار قدرتمند دارای کاربران بسیار زیادی است و در دو نسخه دسکتاپ و سرور عرضه می شود. آپدیت های پیاپی، پشتیبانی مناسب، نصب آسان، تنظیمات پیشرفته، پیکیج های نرم افزاری زیاد، فدورا را به یکی از انتخاب های اصلی کاربران گنو/لینوکس تبدیل نموده است. به علت پشتیبانی مناسب RedHat از این توزیع، شرکت های بسیار زیادی فدورا را به عنوان سیستم عامل خود انتخاب کرده اند و از آن برای کارهای مختلف خود بهره می برند. امنیت، پایداری و کارایی فدورا زبان زد بسیاری از کاربران لینوکس است. اگر قصد مهاجرت به فدورا را داشته باشید می توانید روی کمک افرادی که در این انجن عضو هستند حساب کنید. انجمن کاربران فدورا در ایران

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

OpenSUSE

از زمانی که توزیع Suse بوجود آمد، سازندگان آن روی کاربران کامپیوترهای شخصی زوم کرده بودند. پس از اینکه در سال 2003 شرکت Novell شرکت تولید کننده Suse را خریداری کرد، دریافت آن را از اینترنت برای عموم میسر نمود. سپس ناول نام Suse را به OpenSUSE تغییر داد و آن را به صورت کاملاً آزاد در اختیار همه قرار داد. هم اکنون OpenSUSE انتخاب اول کاربران حرفه ای برای استفاده های شخصی است. دسکتاپ پیش فرض آن KDE است و از برنامه نصاب بسیار قدرتمندی بهره می برد. پایداری، ظاهر چشمگیر، گرافیک قوی، امنیت، تنظیمات پیشرفته از ویژگی هایی است که کاربران OpenSUSE از آن یاد خواهند کرد.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

Knoppix

این توزیع از گنو/لینوکس یک Live-CD است; این بدین معنی است که کاربر می تواند سیستم خود را به صورت مستقیم از روی سی دی بوت کند بدون اینکه نیاز به نصب سیستم عامل روی هارد دیسک خود داشته باشد. Knoppix قدرت بسیار زیادی در شناسایی اتوماتیک سخت افزارهای شما دارد (که حتی از دیگر توزیع های لینوکس در این زمینه قوی تر است) و شامل بسیاری از نرم افزارهای مورد نیازتان می شود. این سی دی می تواند به عنوان یک ابزار ریکاوری یا برای تست سخت افزارهای سیستم به کار برود و یا حتی به عنوان یک توزیع گنو/لینوکس مناسب برای کاربردهای دسکتاپ انتخاب شود. این توزیع محبوب بر اساس دبیان توسعه داده شده است و دارای آپدیت ها و پشتیبانی مناسبی است.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

Debian

یکی از قدیمی ترین توزیع های گنو/لینوکس است که توزیع های بسیاری همچون اوبونتو بر اساس آن گسترش یافته اند. دبیان پروژه ای آزاد و غیرتجاری است که هم اکنون بیش از هزاران توسعه دهنده در سراسر دنیا بر روی نسخه های مختلف آن کار می کنند. این پروژه بسیار بزرگ است و یازده سکوی سخت افزاری را که شامل PowerPC، x86، SPARC و AMD64 نیز می شوند را پشتیبانی می کند. دبیان یکی از مقیدترین توزیع های گنو/لینوکس به فلسفه گنو/لینوکس و سیستم عامل یونیکس است، پایدار است و دارای یکی از بزرگترین اجتماعات کاربری لینوکس است. دبیان همچنین دارای مستندات بسیاری است و به تعداد زیادی از زبان های دنیا ترجمه شده است. فقدان ابزارهای گرافیکی و نصاب گرافیکی استفاده از دبیان را برای بسیاری از کاربران سخت نموده است. در حقیقت ماندن در دبیان در مقایسه با توزیع های دیگر مشکل تر است. بر همین اساس کاربرانی که قصد استفاده از لینوکس در کامپیوترهای شخصی را دارند بیشتر به طرف توزیع های بر اساس دبیان مانند اوبونتو کشیده می شوند. دبیان انتخاب مناسبی برای استفاده در کامپیوترهای سرویس دهنده (Server) خواهد بود.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

Parsix

پارسیکس یک توزیع بسیار انعطاف پذیر، مناسب، پایدار و ایرانی برای سیستم های دسکتاپ است که به صورت دیسک زنده یا Live CD منتشر می شود اما قابلیت نصب روی هارد دیسک را نیز داراست. این توزیع برگرفته شده از توزیع KANOTIX و مبتنی بر Debian است. دسکتاپ آن به صورت پیش فرض GNOME است و نرم افزارهای پیش فرض فارسی همچون دیکشنری xFarDic و فونت های فارسی پروژه FPF در این توزیع در دسترس اند. همچنین در پارسیکس به صورت پیش فرض از فارسی نویسی پشتیبانی می شود و شما می توانید همانند ویندوز با فشردن همزمان دکمه های Alt+Shift میان زبان فارسی و انگلیسی سوئیچ کنید. پارسیکس یکی از مناسب ترین توزیع ها برای شروع یادگیری لینوکس در میان فارسی زبانان است. البته در نظر داشته باشید که پارسیکس می تواند جایگزین مناسبی برای سیستم عامل ویندوز باشد و می توانید از آن به عنوان یک سیستم عامل مستقل استفاده نمایید. توصیه می کنم برای یک بار هم که شده از این توزیع کاربرپسند و ایرانی استفاده کنید.

سایت رسمی | اطلاعات بیشتر در ویکی پدیا

حالا بهتر نیست با پیشنهاد دادن توزیع های مناسب به خوانندگان خود، حق انتخاب بیشتری به آنان بدهیم. توجه داشته باشید که این مطلب برای کمک به گسترش لینوکس در میان کاربران ایرانی نوشته شده است و قصد توهین به اوبونتو، کاربران آن یا هیچ شخص دیگری را ندارد.

برای انتخاب توزیع های مناسب دیگر می توانید از این سایت کمک بگیرید.

برای دسترسی به CD/DVDهای توزیع های مختلف در ایران به لینوکس شاپ مراجعه کنید.

farasun.wordpress.com

Subcribe to Farasun feedمشترک فراسان شويد

farasun.wordpress.com

مطالب مرتبط (از وبلاگ های دیگر) :