بررسی دات نت 4.0 – کتابخانه های کلاس پایه

قرار بود طی چنیدن پست به بررسی ویژگی های جدید دات نت فریم ورک 4.0 بپردازم. در مطلب قبلی به بررسی تغییرات Common Language Runtime پرداختم. با وقفه تقریباً طولانی که به علت اتفاقات اخیر در ایران و امتحانات دانشگاه ها بود، امروز نگاهی گذرا به تغییرات کتابخانه های کلاس پایه دات نت فریم ورک 4.0 بتا 1 خواهیم داشت.

قسمت دوم : تغییرات کتابخانه های کلاس پایه

در این نسخه از دات نت شاهد بهبودهایی در سیستم های ورودی/خروجی، هندل کردن استثناها، Reflection و تغییراتی در انواع مجموعه ای (Collectionها) خواهیم بود. در این مطلب با برخی از مهمترین تغییرات کتابخانه های کلاس پایه یا Base Class Libraries در دات نت فریم ورک 4.0 بتا 1 آشنا خواهیم شد.

BigInteger

ساختار جدید System.Numerics.BigInteger یک نوع داده ای صحیح با دقت دلخواه است که تمام عملیات های استاندارد یک نوع داده Integer را پشتیبانی می کند. این نوع داده می تواند در تمام زبان های مبتنی بر دات نت مورد استفاده قرار گیرد. زبان های جدیدی مثل F#x و IronPython به صورت توکار از این نوع داده پشتیبانی می کنند.

Tuples

یک تاپل (Tuple) یک ساختار داده ای Generic ساده است که مجموعه ای از آیتم های ناهمگن منظم را نگهداری می کند. تاپل ها به صورت Native یا محلی در زبان هایی مثل F#x و IronPython پشتیبانی می شوند، در این نسخه هر زبان برنامه نویسی مبتنی بر دانت نتی مانند C#x و Visual Basic قادر به استفاده از تاپل ها هستند. دات نت فریم ورک 4.0 بتا هشت کلاس جدید جنریک Tuple اضافه کرده است، همچنین این کلاس Tuple شامل متدهای استاتیکی برای ایجاد تاپل هاست.

Exceptions Handling

کتابخانه پایه دات نت فریم ورک 4.0 شامل فضای نام جدیدی به نام System.Runtime.ExceptionServices است که قادر به هندل کردن استثناهایی که corrupted state گفته می شوند، خواهد بود.

I/O

بهبودهایی در سیستم I/O دات نت فریم ورک بوجود آمده است. به طور مثال متدهای شمارشی در کلاس های Directory و DirectoryInfo به جای آرایه، یک مجموعه IEnumerable(T)x بر می گردانند. این کار باعث بهبود این متدها می شود، زیرا دیگر لازم نیست که این متدها ابتدا حافظه ای (معمولاً بزرگ) به آرایه ها اختصاص بدهند، یا منتظر پر شدن تمام خانه های آن آرایه شوند، شما می توانید قبل از اینکه این مجموعه به طور کامل پر شود، از آیتم هایی که تا به حال در مجموعه قرار گرفته اند استفاده کنید.

فضای نام System.IO.MemoryMappedFiles اجازه استفاده از عمل Memory Mapping که در ویندوز موجود است را به برنامه نویس می دهد. شما با استفاده از این قابلیت می توانید فایل های با حجم بسیار بالا را در حافظه باز یا ویرایش کنید. فضای نام System.IO.UnmanagedMemoryAccessor نیز اجازه دسترسی تصادفی به حافظه مدیریت نشده (Unmanaged Memory) را به شما می دهد. بهبودهایی نیز در کلاس های فضای نام System.IO.Compression.DeflateStream و System.IO.Compression.GZipStream بوجود آمده تا فشرده سازی داده ها بهتر از قبل باشند.

Reflection

دات نت فریم ورک 4.0 بتا 1 قابلیت هایی را برای مانیتور کردن کارایی دامنه اپلیکیشن های شما فراهم می کند. با استفاده از دات نت فریم ورک 4.0 مدیریت بهتری بر سیکل زندگی پراسس های اپلیکیشن خود خواهید داشت.

x64-bit View and Other Registry Improvements

بهبودهای کلاس های رجیستری ویندوز در دات نت 4.0 شامل:

• توانایی مشخص نمودن نمای 32-بیتی یا 64-بیتی از رجیستری ویندوز با استفاده از Microsoft.Win32.RegistryView زمانی که کلیدهای پایه را باز می کنید
• Microsoft.Win32.RegistryOptions که به شما اجازه می دهد یک کلید فرار (volatile) در رجیستری ویندوز بسیازید که با ریستارت کردن ویندوز از بین خواهد رفت

Threading

• Unified Model for Cancellation : دات نت فریم ورک 4.0 بتا مدل واحدی برای کنسل کردن عملیات های غیر همزمان یا asynchronous فراهم می کند. کلاس جدید System.Threading.CancellationTokenSource برای ایجاد یک CancellationToken مورد استفاده قرار می گیرد که ممکن است به هر تعداد عملیات روی چندین  thread پاس شود. با صدا زدن متد Cancel()x در شیء token source، مشخصه IsCancellationRequested برابر true می شود و تمام عملیاتی که در این token ثبت شده اند در حالت wait قرار می گیرند.
• Thread-Safe Collection Classes : فضای نام جدید System.Collections.Concurrent مجموعه ای از کلاس های thread-safe را معرفی می کند. استفاده از این کلاس ها در سناریوهای multi thread باعث بهبود بخشیدن کارایی انواع مجموعه ای مثل ArrayList و List(T)x می شود.

farasun.wordpress.com

در این مطلب کوتاه نمی توان تمام تغییرات جدید کتابخانه های کلاس پایه دات نت 4.0 را به طور کامل شرح داد. در مطالب بعدی به تغییرات جدید زبان های ویژوال بیسیک و سی شارپ در نسخه 2010 آن ها خواهیم پرداخت. برای از دست ندادن این مطالب مشترک فید فراسان شوید!

بررسی دات نت 4.0 – تغییرات CLR

قبلاً قول داده بودم در مورد تغییرات جدید در دات نت فریم ورک 4.0 مطلب بنویسم. میدونم در این وضعیت شاید کسی حوصله خوندن پست تخصصی را نداشته باشه و همه با تعجب و افسوس بسیار اخبار درگیری های بعد از 22 خرداد را دنبال می کنند، اما تصمیم به نوشتن گرفتم چون به من آرامش میده. تصمیم گرفتم تغییرات دات نت 4.0 را در چندین پست به صورت مکرر مورد بررسی قرار دهم. در این مطلب با تغییرات CLR در دات نت فریم ورک 4.0 بتا 1 آشنا خواهید شد. در مطالب بعدی با تغییرات زبان های برنامه نویسی دات نت 4.0، کلاس های پایه در آن و تغییرات ASP.NET آشنا خواهیم شد.

قسمت اول : تغییرات CLR

CLR در نسحه جدید پلت فرم برنامه نویسی مایکروسافت یعنی دات نت فریم ورک 4.0 دستخوش تغییرات و به روز رسانی های زیادی شده است که در این مطلب با مهمترین آن ها آشنا می شویم :

محاسبات موازی (Parallel Computing)

دات نت فریم ورک 4.0 بتا مدل جدیدی از برنامه نویسی برای نوشتن برنامه های چند خطی (Multi threaded) و غیرهمزمان (asynchronous) ارائه می کند که به صورت موثری کار توسعه دهندگان برنامه های کاربردی و کتابخانه های کد را ساده می کند. کلاس های جدید Parallel و Task در فضای نام System.Threading از این مدل برنامه نویسی پشتیبانی می کنند. PLINQ یا Parallel LINQ هم پیاده سازی موازی از LINQ to Objects در این نسخه از دات نت فریم ورک است.

کارایی بالاتر

به اضافه قابلیت بالا، برنامه ها در دات نت فریم ورک 4.0 بتا، با سرعت بالاتری اجرا می شوند و کارایی بالاتری در برنامه های چند خطی مشاهده خواهید کرد.

Lazy Initialiation

با استفاده از این قابلیت، حافظه برای یک شیء تا هنگامی که شیء به حافظه ای احتیاج ندارد، اختصاص نمی یابد. Lazy Initialiation می تواند کارایی برنامه شما را با کنترل روی حافظه های اختصاص داده شده به اشیاء بالا ببرد. شما می توانید این قابلیت را برای هر نوع داده ای با استفاده از System.Lazy(T) فعال کنید.

Dynamic Language Runtime

محیط زمان اجرای جدیدی است که سرویس هایی برای زبان های برنامه نویسی پویا به CLR اضافه می کند. DLR توسعه زبان های پویا برای اجرا روی دات نت فریم ورک و اضافه نمودن قابلیت های پویا به انواع زبان های استاتیک را آسان تر می کند. برای این منظور فضای نام System.Dynamic به دات نت فریم ورک 4.0 اضافه شده است. به علاوه کلاس هایی هم برای پشتیبانی از زیر بنای دات نت فریم ورک در فضای نام System.Runtime.CompilerServices ایجاد شده است.

In-Process-Side-By-Side Execution

این قابلیت جدید در دات نت فریم ورک به شما اجازه می دهد که چند نسخه مختلفه CLR را در حافظه بار کنید تا کامپوننت های قدیمی که از نسخه های قبلی CLR استفاده می کنند در کنار کامپوننت های جدید به کار خود ادامه بدهند. به زبان ساده می توانید برنامه ای بنویسید که هم از دات نت فریم ورک نسخه 2 استفاده کند و هم از نسخه 4 آن.

امنیت

دو تغییر بزرگ در زیر سیستم امنیتی دات نت فریم ورک 4.0 بوجود آمده، سیاست امنیتی Machine-wide از بین رفته است، هر چند سیستم اجازه نامه ها هنوز در جای خود قرار دارد، و شفافیت امنیتی گسترش یافته و به عنوان مکانیزم پیش فرض مورد استفاده قرار می گیرد. از بین رفتن سیاست Machine-wide به این معنی است که دات نت فریم ورک مسئولیت تامین امنیت یک کامپیوتر را بر عهده ندارد و فقط از کدهای امن نوشته شده حفاظت می کند. شفافایت امنیتی یا Security Transparency که برای اولین بار در دات نت فریم ورک 2.0 معرفی شد، مکانیزمی است که کدهای نوشته شده برای یک اپلیکیشن تحت دات نت فریم ورک را از کدهای زیربنایی آن تفکیک می کند.

قراردادهای کد

قراردادهای کد به شما اجازه می دهند اطلاعاتی را مشخص کنید که امضای متد ها و نوع ها به تنهایی آن ها را نمایش نمی دهند. فضای نام System.Diagnostics.Constracts کلاس هایی را برای برآورده کردن این هدف فراهم می کند. این قراردادها باعث بهبود کیفیت آزمایش نرم افزار و تولید مستندات می شوند.

Garbage Collection

در دات نت فرم ورک 4.0 وظیفه پاکسازی حافظه مانند نسخه های قبل بر عهده GC است، با این تفاوت که GC در این نسخه کارایی بالاتر و قابلیت های بهتری دارد. دات نت فرم ورک 4.0 عملیت پاکسازی حافظه از اشیای تاریخ گذشته را در پس زمینه انجام می دهد تا حجم حافظه مصرفی توسط برنامه های تحت دات نت فریم ورک 4.0 به کمترین حد ممکن برسد.

عیب یابی

حالا در دات نت 4.0 می توانید از رویدادهای EWT یا Event Tracing for Windows در جهت عیب یابی برنامه هایتان استفاده کنید تا کارایی را افزایش دهید. EWT مسئولیت جمع آوری گزارش در طول زندگی یک پروسه در ویندوز را بر عهده دارد. با استفاده از EWT می توانید گزارشاتی در مورد رویدادهای CLR مطالعه کنید و نرم افزارهایتان را عیب یابی کنید.

farasun.wordpress.com

برای دنبال کردن مطالب بعدی این وبلاگ، مشترک فید فراسان شوید

چگونه يک پروژه نرم افزاري را با موفقيت انجام دهيم!؟

در دوران دانشجويي و حتی قبل از دانشجویی برای من خیلی پیش آمد که برای کسی برنامه بنویسم و پروژه نرم افزاری انجام بدم. بعضی هایش را قبول کردم و برخی را به علت هایی رد کردم. اوایل که جوگیر شده بودم و فکر میکردم خیلی برنامه نویسم، اگر هر پروژه ای به من واگذار میشد، نه نمی گفتم. خوشبختانه آن اوایل به جز یک برنامه، پیشنهاد دیگری به من نشد! به هر حال، در این اواخر رویه ای را پیش گرفتم در پروژه گرفتن و پروژه انجام دادن، که فکر میکنم رویه درستی است و از آن نتیجه های خوبی هم گرفتم. اگر دانشجو هستید و مثل من کم تجربه، حتماً قبل از گرفتن پروژه مسائلی که در این مطلب ذکر کردم را در نظر داشته باشید.

پروژه را قبول کنيم يا خير!
قبل از اينکه جواب اين سئوال را بدهيد، بايد پروژه اي که قرار است انجام دهيد را بفهميد. براي اين کار هم بايد به صورت حضوري با کارفرما ملاقات کنيد و اگر ملاقات حضوري در دسترس نيست، بوسيله تلفن با او صحبت کنيد. سئوالات و ابهامتان را در مورد پروژه از کارفرما بپرسيد. سعي کنيد تمام سئوال هايتان را از قبل در يک برگه بنويسيد تا هنگام صحبت با کارفرما سئوالي را فراموش نکنيد، چون معمولاً کارفرما را کمتر در طول انجام پروژه ملاقات مي کنيد. بعضي از کارفرمايان عادت دارند که از جواب دادن به سئوالات شما فرار کنند و با گفتن جمله اي شبيه به “ببينيد من فقط ميخواهم اين پروژه کار من را راه بيندازد و فلان کار را به خوبي انجام دهد” و از اين دست جمله ها، سر و ته صحبت را به هم بياورند. شما بايد بتوانيد هر اطلاعاتي که لازم داريد از زير زبان کارفرما بيرون بکشيد. اين يک مهارت است. خيلي وقت ها کارفرمايان شما از سيستم هاي کامپيوتري چيزي نمي دانند و نبايد تعجب کنيد که حتي دستشان به ماوس هم نخورده باشد! اگر کاربر سيستم شما همان کارفرما باشد که کارتان خيلي سخت خواهد بود. در غير اين صورت حتماً بعد از صحبت با کارفرما با کاربراني که قرار است با سيستم شما کار کنند نيز صحبت کنيد و از سطح آشنايي با کامپيوتر و سواد آن ها اطلاع پيدا کنيد. آشنايي با کاربران سيستم، ديد شما را بازتر خواهد کرد.

امکان سنجي کنيد
بعد از اينکه فهميديد کارفرما واقعاً چه مي خواهد، امکان سنجي کنيد که آيا مي توانيد با دانش خود و ابزارهاي موجود اين پروژه را انجام دهيد يا خير. به هر حال خودتان بهتر مي دانيد چه توانايي هايي داريد و با چه ابزارهايي آشنايي داريد. اگر پروژه اي فقط با يک ابزار خاص بايد انجام شود و شما کار با آن ابزار را بلد نيستيد، خيلي راحت پروژه را قبول نکنيد. هرگز به اميد اينکه طي انجام پروژه، کار با ابزاري را ياد خواهيد گرفت، پروژه اي را قبول نکنيد. فاکتورهای بسیار مهم دیگری که باید تخمین بزنید و در نظر بگیرید، زمان و هزینه پروژه هستد. معمولاً زمان تحویل را کارفرما تعیین می کند، اگر حتی یک درصد هم امکان می دهید که این زمان برای انجام چنین پروژه ای کم است، پروژه را قبول نکنید یا وقت بیشتری از کارفرما بخواهید. اگر زمان تحویل دست خودتان است، زمانی که تخمین می زنید را دو برابر کنید و در قرارداد ذکر کنید. دستمزد انجام پروژه معمولاً دست شما نسیت و کارفرما آنقدر چانه زنی می کند که شما را از رو خواهد برد. اگر پول برایتان مهم نیست و فقط برای کسب تجربه پروژه انجام می دهید که هیچ، اما اگر دستمزدتان برایتان مهم است حتماً قیمت معقولی را بر اساس حجم کار و زمانی که از شما خواهد گرفت، بدهید. این قیمت می تواند تحت تاثیر اعتبارتلن نیز قرار گیرد. به هر حال من خودم هنوز به فرمول مشخصی برای قیمت دادن نرسیدم.

حتماً قرارداد ببنديد

هر چقدر هم پروژه مورد نظر کوچک باشد، شما بايد با طرف مقابل قرارداد محکمي ببنديد و حتماً امضا و احتمالاً مهر کارفرما را زير آن قرارداد داشته باشيد. حتماً فاکتور زمان و استثناهايي که ممکن است در طول انجام پروژه پيش بيايد را در بندهاي قرارداد جاي دهيد. هزينه انجام پروژه را به صراحت در قرارداد ذکر کنيد و بندي قرار دهيد که مثلاً 50 درصد هزينه را کارفرما در طي انجام پروژه پرداخت کند و بقيه را حداکثر تا 10 روز پس از تحويل پروژه بپردازد. اگر کارفرما به پشتيباني نياز دارد، حتماً و تاکيد مي کنم حتمآً چند بند را در قرارداد براي خدمات پشتيباني و استثناهاي مربوط به آن کنار بگذاريد. به طور مثال شما مي توانيد با همان هزينه انجام پروژه، يک سال به صورت رايگان پشتيباني را انجام دهيد. در اين صورت بطور دقيق تاريخ اتمام يک سال خدمات پشتيباني رايگان را ذکر کنيد. براي استفاده از خدمات پشتيباني نرخي را در قرارداد ذکرکنيد و بندي هم قرار دهيد که ممکن است در سال هاي بعد اين نرخ افزايش يابد. حتماً مشخص کنيد که اين خدمات پشتيباني فقط مربوط به مشکلات مربوط به نرم افزار شماست نه چيز ديگر. مثلاً ذکر کنيد که شما در قبال مشکلات سخت افزاري و نصب ويندوز و اين جور چيزها مسئوليتي نداريد.

پروژه را تحليل کنيد

نيازهاي هر کاربر از سيستم را ليست کنيد. سرويس هايي که قرار است سيستم به کاربران مختلف بدهد را مشخص کنيد. اگر با مباحث مهندسي نرم افزار آشنايي داريد، اين قسمت همان شناسايي Actorها و Usecaseهاي سيستم است. هر چقدر شناخت خود را از پروژه افزايش دهيد، کيفيت خروجي کار شما بالاتر خواهد بود و در نتيجه کارفرما راضي تر. پس تا مي توانيد مرحله شناخت نيازها و تحليل سيستم را جدي بگيريد. خروجي فسمت تحليل، مستنداتي است که بر اساس آن پروژه شکل مي گيرد. سعي کنيد همه چيز را مستند کنيد. از مصاحبه هايي که با کاربران سيستم انجام داده ايد تا مسائل فني را براي خودتان بنويسيد. حتي اگر پروژه خيلي هم به نظراتان کوچک باشد، باز هم اين مستندات لازم و حياتي هستند. در قسمت طراحي و پياده سازي متوجه خواهيد شد که اين مستندات چقدر فهم مسئله را ساده تر مي کنند. در اینجا می توانید از یکی از روش های معمول مهندسی نرم افزار برای تحلیل استفاده کنید.

فاز طراحي را جدي بگيريد

با استفاده از مستندات قسمت تحليل، بايد طراحي سيستم نرم افزاري را شروع کنيد. کلاس هاي سيستم را با توجه به مستندات و شناختي که از سيستم داريد مشخص کنيد. اين کلاس ها ممکن است در زمان پياده سازي تغييراتي بکنند. شما فعلاً به صورت کلي کلاس ها را ببينيد. سعي کنيد براي درک بهتر آن ها، دياگرام کلاس ها را نيز رسم کنيد. در اين فاز معماري سيستم نيز مشخص مي شود. ابتدا معلوم کنيد که پلت فرمي که قرار است سيستم روي آن کار کند چيست. مثلاً قرار است نرم افزار تحت وب کار کند يا تحت ويندوز. البته پلت فرم بسياري از پروژه ها در هنگام سفارش، معلوم مي شود. اگر پلت فرم بستگي به نظر شما دارد، سعي کنيد پلت فرمي را انتخاب کنيد که هم روي آن تجربه و تخصص داريد و هم مناسب انجام اين پروژه است.

پياده سازي

اگر فازهاي قبلي را به درستي انجام داده باشيد، در پياده سازي با مشکل حادي برخورد نخواهيد کرد. مستندات دو فاز قبلي مشخصات پياده سازي را تعيين مي کنند. اگر پروژه شما نياز به يک پايگاه داده براي ذخيره اطلاعات دارد (که در اکثر پروژه ها همينطور است)،ابتدا داده هايي که قرار است ذخيره کنيد را بر اساس مستندات فازهاي قبلي شناسايي کنيد. اگر مي توانيد نمودار روابط بين موجوديت ها يا ERD و Data Model را براي درک بهتر بانک اطلاعاتي سيستم رسم کنيد. براي بانک اطلاعاتي خود يک RDBMS مناسب انتخاب کنيد. وقتي به طور مثال SQLite يا Access نياز شما را برطرف مي کنند، بيخودي خود را درگير پيچيدگي هاي SQL Server يا Oracle نکنيد.

براي پياده سازي يک پروژه نرم افزاري، احتياج به ابزارهاي توسعه نرم افزار و يک زبان برنامه نويسي داريد. اگر کارفرما اين ها را مشخص کرده که هيچ، اما اگر بستگي به خودتان دارد، ابزار و زباني را انتخاب کنيد که در آن تجربه داريد و متناسب با پروژه شماست. پلت فرم ها و محيط هاي معمول توسعه نرم افزار براي پروژه هاي شما مناسب هستند، پس اصلاً نگران انتخاب ابزار و زبان نباشيد.

معمولاً بعد از پیاده سازی و تحویل نهایی به کارفرما کارتان تمام نمی شود. تازه بعد از آن است که کارفرما هر روز با شما تماس می گیرد که فلان قسمت برناه را برایش عوض کنید یا قابلیت جدیدی به آن اضافه کنید. در اینجا فقط یک قرارداد محکم می تواند شما را نجات بدهد. باید در قراردادی که با کارفرما بسته اید، بندهایی برای تغییر در نرم افزار و اضافه کردن قابلیت جدید به آن در نظر بگیرید که زبان شما هم در مقابل کارفرما دراز باشد.

در آخر

اگر صلاحیت فنی و روحی انجام پروژه ای را در خودتان نمی بینید، به هیچ وجه قبولش نکنید، چون دردسرهای زیادی برایتان پیش خواهد آورد. سعی کنید به هیچ وجه با کارفرما خودمانی نشوید و شوخی نکنید، کلاس کاری خود را حفظ کنید و فاکتور زمان را حتمآً رعایت کنید. پروژه را که سروقت تحویل دهید در حقیقت به اعتبارتان افزوده اید. کارفرمایان اوصولاً در هنگام پول دادن کم پیدا می شوند و شما اگر بهترین نرم افزار هم برایش تولید کرده باشید، باز ایراد خواهد گرفت و از شما تخفیف خواهد خواست.

اگر سئوال یا ابهامی دارید در کامنت های همین مطلب ذکر کنید تا به آن پاسخ داده شود.

وب سرویس به زبان ساده

وقتی اینترنت همه گیر شد و استفاده از آن سرعت گرفت، همیشه این سئوال بود که دو کامپیوتر که از هم دور هستند چگونه می توانند بدون دخالت یک انسان با هم ارتباط برقرار کنند. منظور از ارتباط این است که یک برنامه در یک کامپیوتر بتواند تابعی که در یک برنامه دیگر که در یک کامپیوتر دور از خودش قرار دارد را صدا بزند و نتیجه اش را دریافت کند. به هر حال شرکت های نرم افزاری دست به کار شدند تا پاسخی برای این مشکل پیدا کنند. شرکت مایکروسافت در این زمینه هم پیشرو بود و تکنولوژی DCOM را برای رفع این نیاز تولید کرد.
نسل بعدی راه حل این مشکل، که هم اکنون به صورت گسترده ای در اینترنت مورد استفاده قرار می گیرد، وب سرویس ها هستند. وب سرویس ها، برنامه های تحت دسکتاپ و تحت وب را قادر می سازند که با یک ارتباط روی HTTP به توابع داخل آن ها دسترسی پیدا کنند و نتیجه اش را در قالب فرمت استاندارد XML دریافت کنند.
وب سرویس ها به زبان برنامه نویسی، پلت فرم و پروتکل خاصی وابستگی ندارند.  یعنی شما می توانید با هر زبان برنامه نویسی روی هر پلت فرمی از وب سرویس ها استفاده کنید. یک وب سرویس نتیجه پردازش هایش را در قالب فرمت XML به برنامه در خواست کننده بوسیله HTTP می فرستد. فرمت XML، راهی استاندارد برای ارتباط دو سیستم ناسازگار است. علت اینکه پیغام های وب سرویس ها با استفاده از HTTP ارسال می شود این است که به راحتی و بدون اینکه توسط فایروال ها بلاک شوند، به دست برنامه درخواست کننده روی اینترنت برسد.
از مثال های وب سرویس های ساده ای که امروز استفاده می شود، می توان به سرویس گزارش وضع هوا، سرویس اخبار، سرویس تبدیل واحدهای پولی، سرویس شناسایی کشور از روی IP و … اشاره نمود.

اصطلاحات معمولی که با وب سرویس بکار می روند :

• SOAP
  مخفف Simple Object Access Protocol و قراردادی است که نحوه صدا زدن متدهای یک وب سرویس و اینکه چطور پیغام ها قالب بندی می شوند، و چطور با HTTP فرستاده می شوند را مشخص می کند. SOAP همچنین نمایش استانداردی برای پیغام های خطا ارائه می کند.
• WSDL
  مخفف Web Service Description Lanuage و استانداردی است که به کلاینت می گوید چه ورودی هایی این وب سرویس قبول می کند و پس از پردازش آن چه خروجی هایی به آن برخواهد گرداند. WSDL شامل همه جزئیاتی است که برای استفاده از آن وب سرویس نیاز است. متدها و خصوصیاتی که وب سرویس فراهم می کند، URL متدهایی که کلاینت می تواند به آن ها دسترسی داشته باشد، انواع داده ای مورد استفاده وب سرویس و پروتکل ارتباطی که مورد استفاده وب سرویس قرار می گیرد، اطلاعاتی هستند که WSDL به کلاینت ارائه می کند.
• REST
  مخفف Representational State Transfer که توابع استاندارد پروتکل HTTP مثل GET, POST را به کلاینت ارائه می کند. به طور مثال API وب سایت توییتر در واقع وب سرویسی است که به کلاینت های مختلف اجازه فرستادن آپدیت ها و یا گرفتن تایم لاین های مختلف را می دهد.
• SOA
  مخفف Service-oriented Architecture و مفهومی است که وب سرویس ها قادر به پیاده سازی آن ها می باشند. معماری مبتنی بر سرویس یکی از مفاهیم جدیدی است که شرکت های بزرگ نرم افزاری سرمایه گذاری های زیادی روی آن انجام داده اند.

وب سرویس ها در پلت فرم های نرم افزاری معروف مثل دات نت و جاوا از جایگاه ویژوه ای برخوردارند. به طور مثال برای ایجاد یک وب سرویس با استفاده از پلت فرم دات نت و ویژوال استادیو قدم های زیر را دنبال کنید :
از منوی File و زیر منوی New گزینه WebSite را برگزینید. در پنجره باز شده ASP.NET Web Service را انتخاب کنید. در پنجره Solution Explorer فایل Service.asmx را به نام مناسب تغییر دهید. برای مثال من متدی برای تبدیل تاریخ میلادی به تاریخ شمسی به وب سرویسم اضافه می کنم.
[WebMethod(Description="Convert a greogorian date to persian date")]
public DateTime ToPersianDate(DateTime gdate)
{
return BLL.ToPersianDate(gdate);
}

البته در این مثال مهم نیست که چطور این متد تاریخ میلادی را به شمسی تبدیل می کند، مهم نحوه اضافه کردن یک متد به یک وب سرویس است.